fimmtudagur, nóvember 09, 2006

 

Einhvern tíman skrifaði ég hér á Strætið að ég hefði loks komist að því hvað það er sem fær stelpur til að kikkna í hnjánum og haga sér eins og 15 ára unglingsmeyjur er þær loks berja uppáhalds tónlistafólk eða hljómsveitir augum. Eins og glöggir lesendur Sesamestrætis muna upplifðum við BB þessa líðan í fyrsta sinn er Eddie Vedder kom óvænt fram upphitunarhljómsveitinni sem spilaði á undan U2 á tónleikum sem fram fóru hér í Seattle 25. apríl 05. Jamm "we screamed like girls" það kvöld og ef ég hefði verið nær goðinu þá hefði ég kannski reynt að henda í hann nærbrókinni eins og oft er gert á slíkum stundum :Þ

Við BB upplifðum þessa stemningu svo aftur á mánudagskvöldið. Þannig var að við áttum miða á tónleika með James Blunt sem haldnir voru í Everett á mánudagskvöldið. BB hafði verið svo glögg að taka eftir því þegar miðarnir fóru á sölu í sumar og fannst upplagt að við tékkuðum á því hvort Lóa vildi ekki skella sér með okkur. Ekki stóð á henni en þar sem hún er í hjólastól fengum við miða á svæði sem ætlað er fyrir hjólastóla og var frábærlega staðsett vinstramegin við sviðið og vorum við því með frábært útsýni á sviðið. Við mættum snemma og komum okkur fyrir og fylgdumst með róturum stilla gítara og klára að græja sviðið. Svo voru ljósin deyfð og við sáum upphitunarbandið rölta á sviðið. Eitthvað fannst mér ég kannast við baksvipinn á bandinu og þegar söngvarinn snéri sér að mikrafóninum og kom sér í stellingar til að byrja fyrsta lagi sá ég að þetta var hvorki meira né minna er Starsailor!!! Ég snéri mér að BB sem hafði í þessari sömu andrá fatta þetta líka og við öskruðum YYEESSSS......þar var sannarlega óvænt ánægja á ferð. Síðan Steini og Gunnsa kynntu okkur fyrir Starsailor með því að draga okkur á tónleika á Crocodile cafe 4. feb. 2004 og síðan þá má segja að Starsailor hafi verið húsband Sesamestrætis. Ég fíla lögin þeirra í botn og ekki skemmir fyrir að mér þykir söngvarinn hrikalega heitur....pppúffff. Starsailor er þessa mánuðina á tónleikaferðalagi um US að kynna nýjustu plötuna sína og vorum við BB einmitt mættar á Crocodile cafe 25. sept sl að sjá þá. Það var því snilld að fá óvænt tækifæri til að sjá þá aftur :) Ég söng hástöfum með öllum lögunum og skemmti mér hið besta.

Fyrir síðasta lagið lét söngvarinn salinn vita að þeir myndu fara fram eftir spileríið og gefa eiginhandaráritanir. Mér fannst ég nú vera aðeins of gömul til að fara og standa í þeirri röð þar sem ég hafði ekki diskana meðferðis en við BB kepptumst við að segja Lóu frá því hvað bandið væri æðislegt og söngvarinn heitur. BB hafði meira að segja á orði að ég ætti að fara fram og fá söngvarann til að skrifa á mig e-s staðar og fara svo og láta tattúera ofan í það. Þegar hléinu var alveg að ljúka heyrðum við að einhver gekk inn í stúkuna á bak við okkur og sagði hátt: "Við heyrðum að einhverir í þessari stúku vildu fá eiginhandaráritun hjá bandinu svo ég kem hér með einn hljómsveitargaurinn". Við litum við og þar stóð söngvarinn, James Walsh sjálfur. Hann brosti blítt og sagði: "hi I´m James" og tók í höndina á okkur öllum. Shit....hjartað sló svo hratt, roði færðist yfir kinnar og ég missti málið. Jú jú það getur víst gerst! Mig langaði að reka upp píkuskræki af öllum lífs og sálarkröftum en rétt náði að halda aftur af mér. Hins vegar náði ég fyrir rest að stynja upp: "við sáum ykkur á Crocodile". Hehehehehe.....James sagði bara já frábært, en viljið þið fá eiginhandaráritun hjá mér? Við sögðum allar já en störðum bara á hann í stað þess að leita að einhverju fyrir hann að skrifa á. Hann brosti svo spékopparnir sáust og spurði hvort hann ætti ekki bara að árita miðana okkar. Þá náði heilinn í mér aftur smá sambandi og ég dró upp miðana úr umslagi í vasa mér og rétti honum. James skrifaði nafn sitt á tvo miða og sagði svo að það þriðji miðinn væri kvittun fyrir borgun miðans og hann myndi bara árita hana líka. Svo þakkaði hann fyrir sig, kvaddi og fór. Stelpurnar bara störðu stóreygar á hverja aðra spurðu: "kom hann virkilega til okkar og spurði hvort hann mætti gefa okkur eiginhandaráritun?" Þetta verður ekki toppað svo við getum allt eins farið heim núna sagði ég við stelpurnar. Við stóðum hins vegar ekki við þau orð heldur ræddum komu söngvarans til okkar ofan í öreindir það sem eftir var af hléinu og alla leiðina heim eftir tónleikana. Já ég held að loksins hafi ég fengið svar við því hvað ég myndi gera ef ég sæi t.d Sting eða Eddie Vedder í eigin persónu.....ég myndi haga mér eins og 15 ára ástsjúk unglingstelpa þegar hún fær tækifæri til að segja eitthvað við draumaprinsinn í fyrsta sinn :Þ Jamm roðna og blána og missa málið, það er málið!!
Hér er svo mynd af miðanum til að sanna mál mitt :Þ



Já en BTW.....James Blunt var frábær og náði að halda uppi svakastuði. Þó svo hann hafi bara gefið út einn disk spilaði hann alveg í rúman einn og hálfan tíma. Hann tók öll lögin af plötunni sinni tvö cover lög og prufaði svo 2 ný lög á áhorfendum. Þau lög voru alveg að renna ljúflega niður. Svo ef James Blunt er að spila í nágreni þínu þá fær hann meðmæli frá mér.

En þar til næst gef ég James Walsh í Starsailor orðið:

She stayed till the morning
Left with her soul intact
Something was forming
Asked her if she'd come back

My restless heart beats like a wanton drum
Take it to heart, say I'm your only one.

Say I'm your only one
Say I'm your only one
Say I'm your only one
Say I'm your heart

posted by Big Bird a.k.a. BB 8:12 e.h.